หน้าที่

 แต่ละคนล้วนมีหน้าที่ของตัวเอง การใช้ชีวิตแบบรักทางไกล คงหนีไม่พ้นที่คู่ของเราไปเรียนหรือไม่ก็ทำงานที่ต่างถิ่นแบบนานๆจะกลับที นอกจากที่เราจะต้องยอมรับการรอคอยแล้ว เราควรที่จะคงความรับผิดชอบของตัวเองต่อคนในสังคมเอาไว้ด้วย อย่าลืมว่าเรามีหน้าที่ติดตัวอยู่เหมือนกัน ไม่ว่าจะเรียนหรือว่าทำงานแล้วก็ตาม จะมัวมานั่งเสียใจไปเรื่อยๆเห็นท่าจะเป็นเรื่องไม่สู้จะดีนัก

เพราะต่างคนรู้ว่าเรายังมีหน้าที่อะไรที่ต้องทำ สำหรับคู่ของเราแล้วการได้อยู่ห่างกันมันเลยทำให้เรามีสมาธิอยู่กับสิ่งที่ต้องทำอยู่ตรงหน้า แล้วเราสามารถที่จะทำได้อย่างเต็มที่ ไม่ต้องมาพะวงกับเรื่องอื่นๆแล้วยิ่งถ้าเกิดเรามีเป้าหมายชีวิตร่วมกันด้วยแล้ว จะยิ่งที่ให้เราหันมาตั้งหน้าตั้งตาทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด จนบางทีเราลืมเรื่องระยะทางไปเลยเหมือนกัน

ถ้าเรารักที่จะใช้อนาคตร่วมกันจริงๆแล้ว เรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญประการนึง มันสามารถบอกได้คร่าวๆว่าแต่ละคนสามารถรับผิดชอบชีวิตในส่วนของตัวเองได้มากน้อยแค่ไหน การที่เราสามารถเอาตัวรอดได้ไม่ใช่ว่าเราไม่ต้องการคู่ชีวิต แต่มันเป็นการพิสูจน์ว่าเราสามารถรับผิดชอบหน้าที่ของเราได้อย่างดี และสร้างแนวโน้มที่ดีในภาระหน้าที่ที่จะมีมาร่วมกันในอนาคต

เพราะโดยส่วนตัวแล้วผมเชื่อว่า ก่อนที่ผมจะไปรับผิดชอบชีวิตลูกสาวคนอื่นนั้น ผมควรที่จะรับผิดชอบชีวิตของตัวผมเองให้ดีๆเสียก่อน โดยทำหน้าที่ๆมีอยู่ในมือให้เต็มที่ไม่ให้ขาดตกบกพร่อง หรืออย่างน้อย ก็ต้องไม่ทำให้ชีวิตตัวเองต้องติดลบ เพราะไม่อยากให้ใครมาพูดว่า "ขนาดตัวเองยังเอาไม่รอดเลย แล้วจะมีหน้าไปดูแลใครเค้าได้" ในอนาคตครับ :D

ปล.ภาพประกอบเป็นนามบัตรของผมเอง :P (เคยประกวดออกแบบนามบัตรให้ที่ออฟฟิศ แล้วดันได้ทำออกมาจริงๆ ฮ่า... )